Sanne zit in een rolstoel, maar wil tóch astronaut worden - RegioTV Tiel
Ankeiler: Sanne van Schaik zit door een ernstig auto-ongeluk al enkele jaren in een rolstoel. Een hoge dwarsleasie voorkomt dat ze ooit nog kan lopen.

ASPEREN - Sanne van Schaik zit door een ernstig auto-ongeluk al enkele jaren in een rolstoel. Een hoge dwarsleasie voorkomt dat ze ooit nog kan lopen. Toch laat ze zich niet tegenhouden om groot te dromen: de 25-jarige inwoonster van Asperen wil de ruimte in. En ze heeft er alle vertrouwen in dat het haar gaat lukken.

Begin 2019 ging het mis voor Sanne, die op weg was naar haar werk. Na een ernstig auto-ongeluk op de A2 bij Kerkdriel had ze een lange operatie nodig en lag ze weken op de intensieve zorgafdeling van het ziekenhuis. Op haar 23ste werd duidelijk dat een hoge dwarsleasie haar toekomstplannen ernstig zou verstoren. Nog maanden lag ze in een revalidatiecentrum, maar inmiddels schijnt de zon weer in haar leven.

'Het lijkt me hartstikke gaaf'

De plannen die de Europese ruimtevaartorganisatie ESA smeedt, dragen daar aan bij. Sinds woensdag kan iedereen die dat wil solliciteren op een functie als astronaut. En met 'iedereen' bedoelt de ruimtevaartorganisatie ook daadwerkelijk iedereen. ESA wil namelijk onderzoeken of mensen met een fysieke beperking een bijdrage kunnen leveren aan missies.

Dat klinkt Sanne als muziek in de oren. De ruimte heeft haar namelijk altijd al gefascineerd. "Het lijkt me hartstikke gaaf om uit te proberen. De enige wandeling die ik nog kan maken, is een ruimtewandeling", zegt ze lachend in gesprek met de NOS.

Geen ervaring als piloot

Op de vacaturepagina van ESA staat waar aspirant-astronauten aan moeten voldoen. Ze moeten bijvoorbeeld een master hebben in exacte wetenschap, of afgestudeerd zijn als testpiloot. "De ESA zegt dat het ook handig is als je al ervaring hebt als piloot, maar dat heb ik dus allemaal niet. Ik heb evenementen en entertainment gestudeerd", zegt Sanne.

Dat de kans dat het écht lukt klein is, weet ze zelf heel goed. "Maar de kans dat ik in deze rolstoel terecht zou komen was ook heel klein. Ik wil laten zien dat de beperking die ik heb, geen beperking hoeft te zijn voor de toekomst. Misschien is het te ambitieus, maar ik probeer het gewoon. Ik wil dat iedereen die straks in dat IC-bed komt te liggen mij straks ziet en denkt: het komt goed. Alles is beter voor hen dan de gedachte: dit is het."

Deel dit artikel